Hoofdstuk 37 van het
Handboekje van Epictetus
Als je een rol op je
neemt die je krachten te boven gaat, dan faal je twee keer: je slaagt er niet
in de rol te spelen die je op je genomen hebt, en je hebt de rol laten lopen
die je wel had kunnen spelen.
Epictetus wil dat zijn studenten zich regelmatig aan een
grondig zelfonderzoek onderwerpen. Ze moeten van zichzelf weten waar hun sterke
en zwakke punten liggen en ze moeten zich er van bewust zijn dat hun sterke en
zwakke kanten aan verandering onderhevig kunnen zijn. Epictetus was zich er van
bewust dat, in tegentelling tot wat bepaalde managementgoeroes en
pseudopsychologen je tegenwoordig willen doen geloven, ieder mens bepaalde
beperkingen en tekortkomingen heeft. Er zijn nu eenmaal bepaalde dingen waar je
niet zo goed in bent en nooit echt goed in zult worden. Tegenwoordig wordt er
echter van je verwacht dat je overal goed in bent. Je moet keihard werken,
keihard spelen, digitaal bekwaam zijn en bovendien ook nog eens assertief en
concurrerend je plek zien te veroveren. De oude stoïcijnen zouden meewarig hun
hoofd geschud hebben bij zoveel zinloze ambitie. Door alles te willen zul je
uiteindelijk niets echt goed doen en zal je je daar ook nog eens behoorlijk
ellendig bij voelen
.
Epictetus wil dat zijn leerlingen weten waar hun kracht ligt
en wat hun beperkingen zijn. Dit moet voorkomen dat ze hun energie gaan
verspillen aan projecten die ze toch nooit tot een goed einde zullen weten te
brengen. Door zich te storten op een onrealistische droom verspillen ze niet
alleen hun energie, maar staat hen alleen maar een enorme teleurstelling te
wachten. Ze lopen niet alleen hun droom mis, maar laten bovendien een project
schieten dat ze wel hadden kunnen voltooien. En wie weet hoeveel plezier ze wel
niet hadden kunnen beleven aan het succesvol uitvoeren van iets dat wel binnen
hun vermogen lag. Ken je beperkingen en gedraag je daar ook naar. Dat zal je
heel wat ellende besparen en je leven er een stuk prettiger op maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten